zaterdag 18 februari 2012

wispelturige variatienood.

Werk zoeken is toch wel wat. 
Zeker als je zo wispelturig bent als ik. 
Nee, veeleisend. 
Nee, onrealistische verwachtingen hebt. 
Nee, .. gewoon geen idee hebben wat je nu net wil.
Ik zat in een vicieuze verkoopscirkel. Je zit erin, je wil eruit, maar je loopt er zo weer in omdat je nu eenmaal rekeningen moet betalen op het einde van de maand.
Maar plots werd het teveel. Ik moest eruit. En ik moest mezelf overtuigen er niet weer in te lopen! En dat lukt. 
Maar de rekeningen betalen wordt er natuurlijk niet makkelijker op. 
Hoe weet je wat je wil?
Ik ben letterlijk al elke vacature op de vdab website afgegaan. Ik volg loopbaan -begeleiding.
Ik probeer na te denken over mezelf, en over wat ik wil en wil bereiken. 
Maar daarom wéét je het nog niet.

De ene dag denk ik, geef mij maar iets met veel papierwerk! Want dat vind ik wel fijn om te doen. Maar de andere dag denk ik, vind ik dat nog steeds fijn als ik dat elke dag 8 uur lang moet doen? En ik ken mezelf toch wel een beetje, en ik kan hierop met 100% zekerheid "NEEN." op antwoorden. 
Vanwege de wispelturigheid. 
En de variatie-nood. 
Dan denk ik weer: "Ik word gewoon zelfstandige! Mijn eigen baas, en ik kies zoveel variatie als ik zelf wil. Puh. "
Maar dan komt mijn realistisch kantje naar boven en dat kantje zegt dan: "en kan jij dat wel betalen? en wil jij wel zoveel kosten doen en leningen aangaan voor een hele hoop onzekerheid in de plaats te krijgen?"
Hmmm. 
Dat denk ik niet. 
Ik vind het juist fijn als je zeker weet dat er op het einde van de maand toch een bepaald bedrag op je rekening gestort wordt. Dat is een goed gevoel. En, laten we eerlijk zijn, op dit moment een lening aangaan in ons land is toch wel een loopje met de zekerheid nemen. En dat is nu net mijn ding toch niet.

Het eerste wat de meeste mensen vragen is: "Wat heb je gestudeerd?" en ik haat die vraag. 
Want dan zeg ik: "Fotografie." en dan kijken mensen eerst vol bewondering, en dan zeggen ze: "Oh. Ja. Dat is niet zo makkelijk zeker om iets in te vinden?" Neen. Dat weet ik ook. Maar al te goed. Plus, wil ik dat wel? Ik heb nu ook niet het gevoel dat ik de beste opleiding in Fotografie genoten heb, en daar komt dan nog bij dat ik een vrij grote hekel heb aan portretten maken. En dan heb je natuurlijk de kleinste kans op een foto-job al verkeken.

Ach. We zullen nog wat verder zoeken. gezochte profielen lezen waar ik toch niet langer als 5 minuten aan voldoe. Maar die 5 minuten dat ik denk dat ik dat wel die, die zijn wel fijn.