levensmuziek.

Morgen 17.12 is het weer zover, dan begint Studio Brussel met zijn Music For Life Actie, met wel DRIE glazen huizen! Ook hier in Leuven aan het Martelarenplein is er een huisje uit de grond gestampt. De actie die StuBru dit jaar voert, vind ik persoonlijk één van superbelang.
Diarree is niemands vriend. Het doet pijn, je voelt je leeg, om de haverklap moet je weer rechtstaan met je lege lijf en stel je dan maar eens voor dat je geen toilet tot je beschikking hebt. Als je je dan ook nog eens moet realiseren dat je dit binnen de drie maanden hoogstwaarschijnlijk opnieuw moet meemaken, dan huiver je toch al? Ik kan alleen maar proberen te visualiseren hoe verschrikkelijk het moet zijn voor die mensen daar in Nepal, leven zonder wc.
Dus, aangezien het Rode Kruis en Studio Brussel toch gaan proberen om er iets aan te doen, en het leven voor die mensen trachten dragelijker te maken, wil ik mijn deel doen en helpen.

Om te beginnen, Zondag 18 DECEMBER sta ik in DIEST op de KUNSTKAAI. Hier zal ik een kleine selectie van mijn spulletjes verkopen  ten voordele van Music for Life aan prijzen die jullie ervoor willen geven, startend met een minimumbedrag afhankelijk van het artikel.
Ik ga ook een bepaalde selectie oorbellen, ringen, speldjes en zakjes verkopen aan opbied-prijzen via Facebook (deLiecious HandmadeAccessories). Wie het meeste geboden heeft op de dag dat de bieding stopt, wint het item en betaalt het onmiddelijk of komt het afhalen voor vrijdagavond 23 december.
Het item blijft maar enkele dagen online, want het Glazen Huis staat er ook maar een weekje :) Het geld van deze items gaat INTEGRAAL naar Music For Life. We gaan het vrijdagavond 23 december afgeven.

Ik zal alles ook zo goed mogelijk documenteren dat jullie kunnen zien hoe alles verloopt.

Hopelijk steunen jullie allemaal mee en kunnen we met een dikke envelop naar het Glazen Huis!

***

Music For Life 2011 zet dit jaar zijn schouders onder de stille ramp diarree. Diarree lijkt een symptoom dat eenvoudig te voorkomen en te behandelen is. Toch sterven er wereldwijd jaarlijks 1,5 miljoen kinderen aan. Stel je voor... Je bent 5 jaar en je woont in een sloppenwijk in Nepal. Spelen met je vriendjes gaat niet want je bent ziek en hebt diarree. r is geen medicatie om je te helpen, het enige water in de buurt is vervuild en er is geen voedsel om weer op krachten te kunnen komen.  Een toilet heb je niet, dus doe je je behoefte in de plaatselijke rivier.  De diarree wordt erger en jij verzwakt steeds meer…

Jammer genoeg leven er wereldwijd veel kinderen in deze situatie. In ontwikkelingslanden krijgen jonge kinderen gemiddeld 3 keer per jaar diarree.
Slechts 39% van de kinderen met diarree in ontwikkelingslanden wordt behandeld. Hierdoor doodt diarree meer kinderen jonger dan 5 jaar dan malaria, aids en mazelen samen. Bij 88% van de kinderen die aan diarree sterven zijn onveilig water, slechte sanitaire voorzieningen en slechte hygiëne de boosdoeners.

[...]

In Westerse landen is diarree een vervelend ongemak, in ontwikkelingslanden is het een dodelijke ziekte. Wist je dat wanneer je je handen in een ontwikkelingsland wast met zeep, de kans op diarree met 32% daalt? Toegang tot drinkbaar water verlaagt de kans op diarree met 47%. Een goede hygiëne, sanitaire voorzieningen en proper water zijn dus levensreddend.
Enkele concrete dingen waarmee jij kunt helpen:

    2,5 euro: een ziekenhuisbehandeling
    5 euro: een dag opleiding over hygiëne
    8 euro: medicijnen om uitdroging tegen te gaan
    80 euro: de bouw van een toilet op een school
M
eer uitleg over de projecten van Music 4 Life kan je hier vinden: http://www.stubru.be/programmas/musicforlife/

Alvast Erg Bedankt!

polswarmte.

Het is kouder dan het lijkt. Dus ik ben tegenwoordig altijd lekker ingepakt met 37 golfjes over elkaar, beenwarmers, bontje in de laarsjes, dikke winterjas en uiteraard een mega dikke lange sjaal. Bijgevolg loop ik dus altijd met een koud hoofd en koude handen rond.
Vandaag was niet anders.
Kwam in stevige pas van de Fnac (ticketjes kopen voor concertje van 4 voor mij onbekende bands) en recht op het Ladeuzeplein af. Oh! Kerstmarkt! De Kerstmarkt stond er al. En wat ziet mijn oog? Een kraampje met mutsen! Toch even neuzen.
Resultaat? Geen muts, maar de hipste handwarmers ooit! Ze lijken wel op een dekentje van bij oma. Supergezellig. Ook supercombineerbaar aangezien er wel duizend kleuren inzitten!

En echt ideaal voor mij. Ik vind wanten erg warm en gezellig, maar zo onhandig. Je kan er verder niets mee, buiten gewoon warme vingers hebben. En handschoenen zijn in dat opzicht wel handiger, maar toch, de vitale functies verminderen echt enorm in kunnen: je sleutel zoeken in je mini-handtas, op de juiste knopjes op je mp3-speler duwen, je bankkaart uit je portefeuille halen,.. het vlot gewoon niet zo met een lap stof over je vingertoppen.
Dus deze zijn de perfecte oplossing. Superwarm (fleece aan de binnenkant!), maar vingervrij. Plus, als je een vuistje maakt, zitten deze ook gebakken.
Nu nog een muts en laat het dan maar lekker vriezen! Ik ben er klaar voor!

omgekeerd.

Hier zit ik dan. Bijna 27 en werkloos. Nee wacht, dat kan beter. 26 en werkzoekend.

Ja, dat klinkt al minder erg. 27 klinkt zo eng. Ik dacht altijd dat ik problemen zou hebben met 25, misschien zelfs 26, maar ik ben nog nooit zo bang geweest voor een leeftijd. 27. Dat klinkt toch wel erg volwassen, niet?

Enfin, maakt niet uit. We zijn er nog steeds 26! Nog een maand en 4 dagen en daar genieten we dan maar van!

Maar ik ben dus werkzoekend. Hoewel ik niet echt zoek momenteel. Ik ben even thuis.En dat is wel eens fijn. Zeker met de feestdagen op komst.

Toch, het is niet alles, zo thuis zitten. Ik krijg er heimwee van. En dat is niet goed. Want van heimwee wordt je verdrietig.

Ik hoor jullie al denken, hoezo heimwee? Je ben toch thuis? Hoe kan je dan naar huis willen?

Maar ik heb omgekeerde heimwee. Ik wil net wég.

Ver weg.

Ik ben al ver weg geweest. En goh, daar was het fijn leven.

Dus ik wil graag terug ver weg. Ik mis het om ver weg te zijn.

Hier zit ik dan. Bijna 27 en wentelend in omgekeerde heimwee.

Onnuttig.

Het nut van de blog zullen we maar achterwege laten. Alsof ik daar een antwoord op ga vinden. Ik ben nu ook niet bepaald het onderzoekende type. Beter lui dan moe zeg ik!
Kwart na tien 's avonds en ik zit hier voor mijn computertje. Ik heb wel zin om dingen neer te zetten in deze nutteloze blog, alleen heb ik op dit moment niet zoveel inspiratie. Maar wel haast. Want De Vriend zit alleen in de zetel naar de voetbal te kijken (Go Kompany!) en die is dadelijk voorbij. Dus als ik de rest van de avond nog gezellig wil maken, dan zit ik best niet te lang dingen neer te pennen die op niets slaan. Dus dan steek ik nog een wasmachine vol met vuile handdoeken en ga ik naar beneden. Ik zal volgende keer wel iets op de blog zetten, maar niet nu.