Na x aantal jaren multimedia heb ik een blog. Net zoals iedereen. Hoezee! Maar waarom? Wat is het nut van "de blog" eigenlijk? Waarom vertelt iedereen zn leven op het wereldwijde web en waarom interesseert het ons?
Hebben we dan echt niets anders meer te doen dan de wereld te beleven door vanuit een kamertje op een monitor naar elke facebook en twitter - post te surfen en (uiteraard) blogs te lezen die mischien voor 80% over helemaal niets gaan?
Blijkbaar is het antwoord daarop volmondig "JA!" en dan doe ik mee he. Ahja, ik kan toch niet achterblijven als de rest het ook doet?
Alhoewel, ik ben wel een beetje een achterblijver als het op techniek en multimedia aankomt. Op mijn werk vinden de jobstudenten mijn gsm een oermodel, en ik lees toch liever de krant dan elke dag naar www.hln.be te surfen.
Het nut van de iPad moet ook nog in mijn ogen bewezen worden, ik weet nog steeds niet wat Twitter nu eigenlijk is (en doet) en ik kan maar niet snappen waarom een 8-jarige een gsm nodig heeft.
Dus op dat gebied loop ik nog een beetje achter. Maar dat is fijn. Dat hoort zo. Dan weet ik nu al dat mijn kinderen later hetzelfde over mij zullen denken wanneer ik niet begrijp hoe dat hooverboard nu net werkt, zoals ik over mijn moeder dacht toen ze haar eerste gsm aanschafte.
Maar het ging over het nut van de blog. Een soort van online dagboek. Een getypte uitlaatklep. Dat spreekt me wel aan. Ik heb best veel gedachtegangen en als ik die allemaal in een boekje moet noteren.. goh, neen dank u vriendelijk. Dat was fijn toen ik dertien was. Nu heb ik daar geen tijd meer voor. En al evenmin goesting. Maar ik kan best snel overweg met een toetsenbord (dank u sneltijpcursus! ) dus hier met dat online dagboek!
Ik kan natuurlijk ook een bestandje aanmaken in Word.
Maar dat is saai. En niet zo trendy.
Nu heb ik het nog niet over het nut van de blog gehad. Och, dat is voor volgende keer dan. Ik peins erover. Ondertussen nog wat oorbellen maken.
Ohja, had ik al verteld dat ik oorbellen maak? Nee?
Ik maak oorbellen.
Hebben we dan echt niets anders meer te doen dan de wereld te beleven door vanuit een kamertje op een monitor naar elke facebook en twitter - post te surfen en (uiteraard) blogs te lezen die mischien voor 80% over helemaal niets gaan?
Blijkbaar is het antwoord daarop volmondig "JA!" en dan doe ik mee he. Ahja, ik kan toch niet achterblijven als de rest het ook doet?
Alhoewel, ik ben wel een beetje een achterblijver als het op techniek en multimedia aankomt. Op mijn werk vinden de jobstudenten mijn gsm een oermodel, en ik lees toch liever de krant dan elke dag naar www.hln.be te surfen.
Het nut van de iPad moet ook nog in mijn ogen bewezen worden, ik weet nog steeds niet wat Twitter nu eigenlijk is (en doet) en ik kan maar niet snappen waarom een 8-jarige een gsm nodig heeft.
Dus op dat gebied loop ik nog een beetje achter. Maar dat is fijn. Dat hoort zo. Dan weet ik nu al dat mijn kinderen later hetzelfde over mij zullen denken wanneer ik niet begrijp hoe dat hooverboard nu net werkt, zoals ik over mijn moeder dacht toen ze haar eerste gsm aanschafte.
Maar het ging over het nut van de blog. Een soort van online dagboek. Een getypte uitlaatklep. Dat spreekt me wel aan. Ik heb best veel gedachtegangen en als ik die allemaal in een boekje moet noteren.. goh, neen dank u vriendelijk. Dat was fijn toen ik dertien was. Nu heb ik daar geen tijd meer voor. En al evenmin goesting. Maar ik kan best snel overweg met een toetsenbord (dank u sneltijpcursus! ) dus hier met dat online dagboek!
Ik kan natuurlijk ook een bestandje aanmaken in Word.
Maar dat is saai. En niet zo trendy.
Nu heb ik het nog niet over het nut van de blog gehad. Och, dat is voor volgende keer dan. Ik peins erover. Ondertussen nog wat oorbellen maken.
Ohja, had ik al verteld dat ik oorbellen maak? Nee?
Ik maak oorbellen.
